hiç ses yoktu.
gri rahmin dışında,
ışığını tam anlayamasam da
o,
birisi,
benliğimin ötesinde bir bilgelikle
fısıldasaydı oysa:
'evlat,
göz çukurun boş,
ellerin parmaksız,
boyun bir metrenin altında olsa da...
hayat
biraz da
yaşamaktır aslında.'
[19 Kasım 2009 - istanbul]
Sunday, November 22, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment