Wednesday, February 25, 2009
dönmektir
Hakikati gördüm
Ve kör oldu gözlerim.
Bir bilinmeyendi
Hiç anlatamadığım;
Keza hep
İçinden geçtiğim.
Üç kıta
Beş ülke,
Ve yedi şehir
Dizlerim dibinde.
Bir sancı ki
Akan kan candır derler;
...pıhtılanır yüreğimde.
Usul
Derin,
Sessiz,
Sahipsiz,
'Kimsesiz' kelimesinin kifayetsizliğinde
İnan
İşte öyle bir sessizlikte,
Hiç umulmadık anda karanlık çökünce
Mecbur
_______Geceyi kendim ettim,
_______Gündüzü kendim ettim.
Hayat bir yamaçta
Seçimsiz
Avuçlarıma bıraktı beni.
Hep ve yalnız
Kendime yettim.
Kalabalıklar cam kutulara dolar ya
Ben ve kendim
Dört beton duvar ardından
Okyanusları görebildim sonunda.
Rüzgarın sesiyle
Mavi yeşili izledim.
Bir yavru martı sahipsiz dalgalara dokundu
Küçük turuncu ayaklarıyla
Okyanus tuz oldu,
Okyanus
Bir damla su oldu,
Gözlerimden sildim.
Felaketler içinden geçen gözler,
Felaketi en gerçeğiyle tadan acı dil
Susar da konuşmaz ya
Acılar katlandıkça
Salim sessizliği seçtim.
_______Gerçek
_______Gördüm artık seni
_______Kimselere söyleyemem.
Eşik
Aştım seni.
Dönemem.
[şubat 2009, new york]
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment