dönülmez

Yedi yıl sonra
Karanlık aydınlıktan saatlerce uzakken
Dönülemeyen yedi yıl öncesine dalan gözler

Ne zaman çıktık yola
Ne kadarımız yürüdü beraber?
Hiçbirimiz kalmadı
Hiçimiz kalmadan önce.

Özlemek yok
Beklemek yok
Evimiz gibisi yok
Ama artık evimiz yok.

Bekle beni demek
Varolabilecek yeganeye inancı yitirdikten sonra
Engellenemeyen suların karşısına geçip
Umutsuzca akıntıya karşı yüzmek...

Hepsi bitti
Ama çaresiz:
“Bekle beni
Çünkü
Mum tekrar yanamayacak kadar erimiş olsa dahi
Yine de deneyecek
Ve deri döneceğim...”