Hangi rüyaydı yarım kalan?
Serin odada sol omzumda boncuklaşan ter…
Yolculuktu
Beni gece şafak sökmeden
Uykudan alan.
Kaybettim:
Gittiğim yön
Gitmek mi dönmek miydi
Artık bilmediğim…
Kaybolduğum her kuytu şehir köşesi
Seçemeden evim dediğim.
Yarım kalan
Işığı görememiş,
Sevdiğinin elini bir kez olsun tutamamış rüyalarla geçtim bu evlerden
Ve bitmeyen her rüyayla
Kadersizlikti aslında gelen…
Gönüllü sürgünü ben seçtim.
Yuvamı ben terkettim.
Kendi boğazıma çöktüm,
Nefesimi ben kestim…
Önce hayat sonsuz yalnızlığa itti beni
Sonra hayatı yalnızlığa ben terkettim.
İlmeği boynuma kendim geçirdim
Ve tam tabure devrildiği anda ipi ben kestim.
Ben gittim…
Ben hep gittim.
Ve sabaha ulaşamayan rüyalar
Kadersizliğe mi ulaştı;
Yoksa
Yarım yamalak
Kolsuz… bascaksız… umutsuz mu kaldı…
Bilmeden
Bilmediğim bir başka şehrin bir başka yatağında
Sonuna ulaşamayacak
Kadersiz bir uykuya daha eğildim…
[ 02 Ocak 2008 ]
Sunday, January 6, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment