verandadaki kan

Karanlıkla varoluruz
Ve kanımızdan doğarız biz.
En koyususundan kırmızıyla,
Biliriz yoktur eşimiz.
Biz
Dünyada varolmuş ve varolacak tüm insan ırkından
Sadece on tanesiyiz.

Ve bugün benim günüm
Bu çağ benim çağim
Ve şu anki ‘tek’...
O,
Benim.
Yeryüzündeki yolları adımlayanlar arasında
Yekim.

Tırpan tırnaklar
Ve miller ötesini gören gözlerim...
On kahramandan
On katledici ve kurucudan
Bu yüzyılınki benim.
Ellerimi keser
Kollarımı omuzlarımdan koparır
Dünyayı dişlerim ve ciğerlerimden bir nefesle
Yendiden yaratırım.
Bu...
‘ben’im

Hiç umulmadık bir sabah,
Kapıyı açar
Ve herşeyi bırakıp arkada
Verandadan bakıp derin yeşilliğe;
Usum tertemiz
Yüreğim ellerimde:

On taneden her biri gibi
Hayata ölerek başladığım için
Kaybedecek bir şeyim olmadiğini bilirim...

Ve sadece
Kuzeye giderim...

[15 ekim 2007]