donemec

Dönemecin başındayım,
Midem duvara asılı:
Hangimiz daha yokuz karanlıkta?
Hüzün karaymış
diyeymiş
yazmışmış
birisiymiş,
Basbakır ay, gece doğuyor,
Yarım ay basbakır.
Yanıldım belki:
Yalnızmış
hüzünmüş
sarıymış
diyenmiş
adammış
Ve yalnızım evimi düşünsem de
Odamın duvarında bir resim düşlesem de.
Fotoğrafı
yakılamamış
olmamış sevgiliymiş.
Beklemek yoktu zaten
Bir köşe başında olsam da
Kan damlayınca tavana
Boş,
Issız,
Korkunç ev.

[mayis 2001]